KAHRAMANLIK

Hunlar’ da gördüm seni, ey  kahramanlık!
Kırk yiğitle basılırken Çin sarayı ,
O büyük setle açarlarken arayı,
Gönlümüze esiyordun ılık ılık.

Göktürkler’ de idin sen, ey kahramanlık!
Başsız kalan halka kağan otururken,
Yurtsuz millet vatan sahibi olurken,
Verdin Bumin’ in  kılıcına  parlaklık.

Alparslan’da idin sen, ey kahramanlık!
Çözülürken bilmecenin en girifti,
Açılırken  Anadolu’nun  kilidi,
Bir sen vardın gönüllerde, bir de Halık.

Fatih’te gördüm seni, ey kahramanlık! 
Kurtulmak için Haliç’teki ağlardan,
Gemileri kaydırıyordun  dağlardan,
Sen vardın  fetihte zekayla karışık.

Yavuz’da gördüm seni, ey kahramanlık! 
Bütün ihtişamın bütün heybetinle,
Cihan hakimiyeti niyetin ile,
Geçilemeyen çöldeydin on asırlık.

Abdülhamit’teydin  sen, ey kahramanlık! 
Yıldız Sarayı’ndan bir nizam  kurdurttun,
Haksız yere ne öldürttün, ne vurdurttun. 
Yoktu o velide en  ufak kızıllık.

Atatürk’te idin sen, ey kahramanlık!
Samsun’dan bir  güneş gibi parlıyordun,
Anadolu’daki  ateşi harlıyordun,
Meydan  okuyordun adeta açık açık. 

Biz senin ile çağ açtık, çağ kapattık.
Seninle yazıldı şanlı  tarihimiz,
Seninle yazıldı şarkımız, şiirimiz.
Seninle yaşadık biz,  ey  kahramanlık!

                        ( Mehmet UYSAL , SIR,  Kastamonu 2009, s.34-35)